Perëndimet që m’kujtojnë ty

 

A t’kam than’ najherë që perëndimet
m’kujtojnë ty?
A t’kam than’ najherë që saher’,
ta shoh at’ diell tu mbaru,
veç për me lind prap,
t’kujtoj edhe ty,
veç me parafytyru,
at’ moment përsëri.
At’ moment ku edhe n’qetësi,
edhe n’heshtje ndihesha rahat.
Hapat ton’ n’kalldrëmat e rrugës,
edhe dielli përpara neve
tu na përshëndet
me ngjyrat e bukuna t’qiellit.
E me gjith at’ bukuri,
me gjith’ at’ art,
un’ prap t’shikojsha ty.

A t’kam thanë najherë që perëndimet
m’kujtojne ty?
Jo, nuk t’kam thanë,
jo,
se unë jam thjesht ni njeri tjetër,
që ka frikë prej vetes,
e prej ndjenjave t’veta.
Jo nuk t’kam than’ që ai perëndim
ishte lindja e njdenjave t’mia,
po për ty ish thjesht ni perëndim tjetër.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: